Wondkoorts wereldwijd

Dank zij o.a. een wereldleider als Donald Trump komt onze hedendaagse (internationale) samenleving onder druk te staan. Veel situaties bezorgen ons stress en onzekerheid. Op welke wereld moeten we ons voorbereiden? Is onze wereld aan het ineenstorten, aan het vallen? Leven we in een mundo casuro?

De dichter Kris Lauwereys schreef daarover een reeks verzen die verschenen zijn in de Poëziekrant 2026, nr. 1.

Mundo Casuro

3. 

Dreigen volstaat

we bereiden ons voor op wat kan

wat dan komt : iedereen wil iets achter de hand

een belofte een leugen een virtuele munt

allemaal wapens

iemand blaast verzamelen noemt ons een ketting

rekent in naam van kracht alvast af met zwakke schakels

genade is een optie die slechts tegenstanders rest

dreigen volstaat

wondkoorts woekert ook in aangekondigd letsel

Intimidatietechnieken vinden langzaam aan ingang in alle landen en de bangmakerij zorgt voor onrust, slapeloosheid en overreacties. Ook vele West-Europese leiders zoeken deze methodes te hanteren, want als Trump daarmee schijnt weg te komen, waarom zij dan ook niet. Wondkoorts woekert ook al in aangekondigd letsel... : aankondigingen, dreigementen, intimidaties volstaan vaak.

(cartoon van John Darkow 
gepubliceerd in The Week)

Aanleiding van deze cartoon was het ontslag van de komiek en presentator van een late night show op een grote Amerikaanse T.V.zender, Jimmy Kimmel na spottende en kritische opmerkingen die hij maakte over de MAGA-beweging.    

De dreigende taal van Trump volstond maar zo'n grofheid is nefast voor het publieke debat waar ons leven mee gestalte wordt gegeven. In een boeiend en verhelderend boek van filosoof Simon Truwant lees ik in zekere zin de filosofische variant van het vers van Lauwereys : "In een publieke ruimte waarin je grof en minachtend mag omgaan met wie anders denkt, verdwijnen alternatieve, verrijkende visies uit het debat. Zo worden de bedreigingen voor het publiek debat steeds groter. Te veel feiten, te veel meningen, te weinig vertrouwen en te weinig respect knagen aan de belangrijke voorwaarden voor debat. Te weinig waarachtigheid vreet aan het hart ervan. " (uit: Truwant, Simon, De waarheid heeft vier gezichten. Hoe we het publiek debat kunnen redden.  Uitg. Houtekiet, 2025, blz. 97)

Lente uit-weiding

(ooievaarsnest op kasteel van Zuylen 
8/7/2017
eigen foto)

 
Met dit vers van Hester Knibbe

wil ik even een pauze inlassen...

Je kan mij terug verder volgen

 vanaf de eerste dagen van juni!

Het loopt een vaart vanjewelste : knoppen

op springen, bloesem waaiert al over de paden

alsook het gebeier van klokken. Wij

sluiten ons af, ontdekken opnieuw

de foetus in ons terwijl in de bermen

fluitenkruid haastig zich rekt, schermen

ontvouwt in het licht. Alom worden

kuilen gegraven, vuren gestookt vanwege

de resten. En als altijd

het bouwen van nesten, de sierlijke

balts: het ei moet gelegd.

(uit: de 44 beste gedichten van de Herman de Coninckprijs 2026, uitg. Poëziecentrum, Gent, 2026, blz. 39)

Tot begin juni...

Crystal Ship Oostende - 4 -

 Nog een laatste keer neem ik je mee langs het project The Crystal Ship in Oostende, een street art festival sedert 2016 dat alsmaar meer muren inpalmt en voorziet van grote of kleinere schilderingen.

In 2019 bracht Jaune langs de Oosthelling van het kursaal een reeks kleine taferelen aan waarbij telkens een geel mannetje de hoofdrol speelt. Leuk en speels ontlokt het bij de langswandelende mensen een glimlach.

(drie maal Jaune - eigen foto's)

Crystal Ship Oostende - 3 -

 In de voorbije tien jaren heeft het project The Crystal Ship gezorgd dat de stad zelf canvas werd voor schilderijen die in de steen- en betonwoestijn van de havenstad Oostende kleur en inspiratie brengen.

Hier enkele werken die gemaakt werden in 2022 en die mij bekoorden tijdens een fiets- en ontdekkingstocht op een zonnige aprildag.

In hartje Belle Epoque wijk, de hoek van Maria-Theresiastraat met de Velodroomstraat, zie je nog de creatie uit 2022 van Broken Fingaz.

(eigen foto)

Op de hoek van de Nieuwstraat met de Schipperstraat, in de oude binnenstad, zie je een werk van Alex Senna ook uit 2022.

(eigen foto)

Crystal Ship Oostende - 2 -

In deze jubileumeditie van The Crystal Ship in Oostende 

zijn er vele nieuwe werken te ontdekken, 

vanuit een diverse achtergrond, 

in verschillende stijlen. 

Hier nog drie 'verse' werken.

(Marina Duarte Santos in Adolf Buylstraat - eigen foto)

(Lula Goce in Cirkelstraat - eigen foto)

(Projeto Ruido in Tarwestraat - eigen foto)

 

Crystal Ship Oostende - 1 -

 Regelmatig bezoek ik Oostende en dan zie ik her en der muurschilderingen die werden gecreëerd op vaak grauwe betonnen muren in opdracht van het project The Crystal Ship, dat nu al 10 jaar zorgt voor kleur en kunst in de stad. 

2016-2026... 

Dit levert een parcours op langs gekende én vooral minder bekende buurten. Dit levert een veelvormigheid aan democratische kunstwerken in diverse stijlen over diverse thema's.

Voor het eerst heb ik met een fiets een tocht gemaakt langs de meeste creaties die te zien zijn in de binnenstad, het westerkwartier en de belle epoquewijk. Een aangename manier om te zien hoe de stad méér is dan kustrecreatie. 

Hier enkele nieuwe werken van dit jaar.

Langs de Steensedijk heeft Astrid Verplancke een mooi werk gemaakt met een niet mis te verstane uitnodiging : 

Een ruimte waarin twee werelden 

elkaar raken en samen iets vormen 

wat geen van beiden alleen had kunnen zijn.

Een doordenkertje over de som van 1 + 1 die méér is dan 2.

(Astrid Verplancke - eigen foto)

Langs de Edith Cavellstraat bood de grote, eentonige muur van een parkeergarage aan de bekende street art-kunstenaar ROA de kans voor een samenleving van vogels. Spontaan dacht ik hier aan het sprookje van de stadsmuzikanten van Bremen, waar ook dieren een levende toren vormen.

  

(ROA - eigen foto)

De hut van Daniël Buren in Villeneuve d'Asq

 In de vaste collectie van het LAM in Villeneuve d'Asq is er een grote installatie te zien van de Franse artiest Daniel Buren (1938), gemaakt in 1999-2000. Het werk noemt La Cabane éclatée en trois peaux, de hut die ontploft is in drie lagen. Het is een houten raamwerk waarin gekleurd plexiglas is geplaatst en belicht door natuurlijk én elektrisch licht. Een feest om in rond te dwalen en altijd weer andere schakeringen van licht en kleur te ontdekken. De foto's hierbij kunnen niet de ervaring weergeven, maar laten wel vermoeden hoe deze installatie speelt met licht en ruimte.

(Daniel Buren in LAM - eigen foto's)