In deze warme weken is lang liggen in de zon misschien niet de beste optie, maar genieten van het lange licht kunnen we allemaal wel. Over dit zomerse genieten een vers en een schilderij.
De Engelse schilder Henry Scott Tuke (1858-1929) is bekend als schilder van landschappen, al dan niet bevolkt met (voornamelijk) jonge mannen.
Hier uit 1921 zijn zonnebaders...
 |
| (H.S. Tuke : The Sunbathers 1921 - ©GalleryThane) |
En daarbij als schilderij met woorden een vers van de Nederlandse dichter Hans Andreus (1926-1977) uit zijn eerste dichtbundel (1951) Muziek voor kijkdieren . Als je het gedicht luidop zegt zal je merken hoe de woorden als het ware pizzicato zingen, korte dansende ritmes die prikkelen, gedragen door het ritme van de i-klanken, afgewisseld met de lange aa-klank die languit ligt te liggen.
LIGGEN IN DE ZON
Ik hoor het licht het zonlicht pizzicato
de warmte spreekt weer tegen mijn gezicht
ik lig weer dat gaat zo maar niet dat gaat zo
ik lig weer monomaan weer monodwaas van licht.
Ik lig languit lig in mijn huid te zingen
lig zacht te zingen antwoord op het licht
lig dwaas zo dwaas niet buiten mensen dingen
te zingen van het licht dat om en op mij ligt.
Ik lig hier duidelijk zeer zuidelijk lig zonder
te weten hoe of wat ik lig alleen maar stil
ik weet alleen het licht van wonder boven wonder
ik weet alleen maar alles wat ik weten wil.
(uit: Andreus, Hans, Verzamelde gedichten, uitg. Bert Bakker, Amsterdam, 1985, blz. 18)
Ik ken H.S. Tuke niet. Dank je wel om te delen
BeantwoordenVerwijderen