April

April kan zo grillig zijn, 

(treurwilg april 2020)

het ene moment zomers vol aanzwellend leven en 

het volgende moment ijskoude gure wind 

die de bloesems in hun knop aanranden.

En zo schuurt april aan ons en weten we ons

overgeleverd aan de grillen van het leven.

Zo lees ik het vers van Hubert van Herreweghen

(1920-2016) uit zijn bundel Karakol (blz. 24, 1995, Tielt).

MIDDAG IN APRIL

Noen.

Pal.

Van glas.

Van onzichtbare zijde.

Van niets.

Hoe breekbaar alles

op dit ogenblik,

't zou plots aan scherven

kunnen vallen, alles, en het al bederven,

tot stof ontploft,

het land, de lucht en ik.

Misschien is het gebeurd,

is de zijde al gescheurd.

Dan zijn wij een herinnering,

die morgen naar het heden beurt.