Net bij het ingaan van mijn vakantie vernam ik het overlijden van een 'mindere' dichter binnen de Nederlandstalige letteren, Achilles M. Surinx. Ik leerde hem kennen dank zij dichter Alain Delmotte die zich zeer gunstig uitliet over Surinx, zodat ik nieuwsgierig werd naar zijn werk. Bij Aleph Press verscheen in 2017 een soort verzameld werk onder de titel : Wat het voorstelt. Gedichten 1989-2017.
Ik ontdekte zo deze dichter van het 'gewone' die met afgemeten, pretentieloze gedichten zijn licht liet schijnen over lief en leed en over wat hem boeide in onze wereld.
Als afscheidsgroet een vers uit die bundel (blz. 107).
 |
| (Achilles W. Surinx - ©KW.be) |
ACHTER DE WOLKEN
Achter de wolken,
boven de wolken
daar is,
ik weet niet wat daar is.
Als jij daar woonde,
zou ik je zoeken,
zou ik je vinden.
Je wandelde de melkweg
langs en praatte
met de verste sterren.
Je raakte ademloos
en zweeg verbluft.
Voorbij de laatste ster
liep je verloren.
Niemand kwam je tegen.
Je verdween.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten