Na de vorige zomer zonder zomerfestival staat Watou weer op de kaart voor een festival waar beeldende kunsten, poëzie en het dorp zelf met zijn bewoners samen zoeken naar wat ze/we gemeen hebben. Nog tot eind augustus te bezoeken!
Via een aantal collectieven worden verschillende thema's aangesneden en de bezoeker wordt soms heel dringend en direct aangesproken en soms eerder via een zijweg. Ik kon het ene al meer waarderen dan het andere, maar de diversiteit aan benaderingen en thema's zoeken waar we samen op weg kunnen gaan. Klimaat, artificiële intelligentie, stilte en beweging, afbraak en (her)invulling van de publieke ruimte, de kansen en grenzen van de wetenschap...
Bij de start in het festivalhuis in Watou word je als bezoeker onmiddellijk met je neus bovenop de feiten gedrukt. Kan A.I. poëzie schrijven? Het collectief Ai Ai Poëzie brengt met Woutje een lichaamloze toepassing van Artificiële Intelligentie die getraind wordt met de gedichten die ooit werden gebracht in vorige kunstenfestivals. Mijn bezoek was nog in de eerste weken van de zomer en Woutje was nog niet voluit getraind. Op een scherm kan je als bezoeker drie van zijn gedichten lezen en bepalen of je het iets vindt of net niet. Een vignet kan je dan afdrukken met je instemming of ontstemming over Woutje.
 |
| (festivalhuis Watou eigen foto) |
In hetzelfde festivalhuis kan je dan op het eerste verdiep een hommage zien aan de vorig jaar overleden dichter Leonard Nolens (1947-2025) die je zelf nog even kan horen en waarvan drie gedichten prominent in die kamer hangen, samen met twee hommageverzen van respectievelijk Liesbeth D'Hoker en Maud Vanhauwaert. De emotionaliteit en de gelaagdheid die uit deze menselijke verzen spreken steekt schril af tegen de gekunstelde zinnen van Woutje. Voor mij kon Woutje niet bekoren, maar misschien moet hij meer trainen?? Maar gevoelig en gelaagd schrijven zal dat lukken??
 |
| (gedicht Leonard Nolens - festivalhuis Watou - eigen foto) |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten