 |
| (eigen foto Nieuwpoort 27 maart 2017) |
Niet alleen schilders en fotografen worden bekoord door de zee;
niet alleen de kleine kinderen en hun (groot)ouders;
niet alleen dromers en durvers,
maar ook dichters...
Dichter Jan Van Meenen verzamelde
menig zeevers in zijn bundel
De zee is een zij (Uitg. P, Leuven, 2019).
Daaruit een vers over zee, water,
verglijdende tijden
en het pogen van een dichter.
'De horizon trekt het laken
alweer naar zich toe.'
EB
Dat het alweer de andere kant uit gaat,
ziltig aanzuigt, plaagziek aan je tenen trekt.
Je ademt diep en mee. Laat het weg willen
in je ontstaan.
Tijd schuift met z'n schaduwen en wij,
door lagen lucht gedragen deinen uit,
raken alweer verzoend met het papier
in onze handen, de zoemende woorden
en het licht dat langzaam
voor ons sterft.
(Van Meenen, Jan, De zee is een zij, 2019, blz. 44)
