Eind vorig jaar verscheen voor het laatst
het tijdschrift Het Liegend Konijn
en elke regelmatige lezer van deze blog
weet dat dit tijdschrift vaak een bron is geweest
voor berichten alhier.
Op mijn lezenaar ligt graag dat konijn.
Met spijt neem ik afscheid van het konijn,
en uit dat allerlaatste nummer
hier een kort vers van Frans Kuipers,
een vers dat in zijn eenvoud
een ode is aan de natuur
en aan de verwondering van het mogen/kunnen kijken
naar die altijd eendere andere natuur.
Het is een uitnodiging
om met aandacht te blijven kijken.
Kijker,
nooit komt er aan het worden van wolken een einde;
als ik klaproos en boterbloem goed heb gelezen:
de zon is nog altijd met de schepping bezig
(uit : Het Liegend Konijn, 2025/2, blz. 124)
 |
| (eigen foto mei 2018) |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten