was 22 jaar toen hij dit vers schreef.
Op deze dag, nu exact 126 jaar geleden,
daagde het hem
dat zijn onbezorgde jeugd voorgoed voorbij was.
Een moment vol weemoed
voor deze vroegrijpe schrijver en dichter.
ER ZIJN ZIELEN MET...
8 februari 1920
Er zijn zielen met
Blauwe lichtsterren,
Verlepte ochtenden
Tussen bladeren van de tijd,
En kuise hoekjes
Die een oud geluid
Bewaren van weemoed
En dromen.
Er zijn andere zielen met
Pijnlijke spookbeelden
Van passies. Wormstekige
Vruchten. Echo's
Van een verbrande stem
Die van ver komt
Als een rivier
Van schaduw. Herinneringen
Leeg van tranen,
En kruimels van kussen.
Al een hele tijd
Is mijn ziel rijp,
En brokkelt troebel
Van mysterie af.
Aangevreten door illusie
Vallen stenen
Uit de jeugd in het water
Van mijn gedachten.
Iedere steen zegt :
God is heel ver!
(uit: Lorca, Federico Garcia, Verzamelde gedichten. Vertaald en toegelicht door Bart Vonck, met een nawoord van Hagar Peeters,
Amsterdam, uitg. Athenaeum - Polak & Van Gennep, 2009, blz. 71-72)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten